Coheleth: 4:3 – 4:4

4:3 Et me e judica que plus felice quam ambo illos es illo que nondum vide males que es facto sub sol.

4:4 Iterum me e contempla omne labores de homo, in que industrias de homo es invideto de suo vicinos. Et illo es vanitate et vexatione de spiritu.

Coheleth: 4:1 – 4:2

4:1 Me e verte me ad alio res, et me e vide calumnias facto sub sol, et lacrimas de illos innocente, et illos non habe consolatore, et ad latere de tyrannos es fortia, sed illos non habe consolatore.

4:2 Et me e laude illos morto, plus quam illos que vive,

Coheleth: 3:21 – 3:22

3:21 Qui noto si spiritu de filios de homo ascende surso, et si spiritu de jumento descende deorso, ad terra?

3:22 Et me habe deprehendeto que nili es plus bono pro homo quam jubilare in suo opera, et illo es suo parte. Nam qui vol adduce ad illo pro cognoscere res que es post illo, in futuro?

Coheleth: 3:19 – 3:20

3:19 Nam morte de homo et morte de bestias es idem, et conditione de utroque es aequale: sicut homo morte, sic omne morte: omne respira in modo simile, et homo habe nihil plus que bestias.

3:20 Et omne perge ad uno loco: illos es facto de terra, et ad terra illos reveni pariter.

Coheleth: 3:17 – 3:18

3:17 Et me e dic in meo corde: Deo vol judica illos que es justo, et impio, et nam es tempore pro omne re et facto.

3:18 Me e dic in meo corde de filios de homo, que Deo vol proba illos, et monstra que illos es simile ad bestias.

Coheleth: 3:15 – 3:16

3:15 Illo que es facto, ipso permane: res que es in futuro, jam es: et Deo quaere illo que es praeterito.

3:16 Me e vide sub sol in loco de judicio impietate, et in loco de justitia, iniquitate.

Coheleth: 3:13 – 3:14

3:13 Nam omne homo qua ede et bibe, et que vide bono in suo labore, hoc es dono de Deo.

3:14 Me e disce que omne operas que Deo fac, persevera in modo perpetuo: nos non pote adde ullo re, nec pote aufe ullo re; et Deo fac illo, ut nos time Illo.

Coheleth: 3:11 – 3:12

3:11 Illo fac omne res bono in suo tempore, et trade mundo ad corde de illos, tam que homo non pote cognosce quomodo fac Deo ab initio usque ad fine.

3:12 Et me cognosce que nihil es meliore quam laeto, et fac bene in suo vita.

Coheleth: 3:9 – 3:10

3:9 Que habe homo de suo labore ubi illo labora?

3:10 Me e vide afflictatione que Deo da ad filios de homo, et cum eo illos occupa illos ipso.

Coheleth: 3:7 – 3:8

3:7 Tempore scindere, et tempore consuere.  Tempore tacere et tempore loquere.

3:8 Tempore amare et tempore odire*. Tempore de bello, et tempore de pace.